Preek van de week Elke week een nieuwe preek
     
  19 februari 2012 - zevende zondag afdrukken  Word-document
 

Prekenlijst

Startpagina

Archieven

Register

Prekenportaal

Zondagsvieringen

Dominicanen

 

Lezingen:

Jesaja 43,18-25
Marcus 2,1-12

Wenst u de preken thuis in uw elektronische postbus te ontvangen?
U kunt intekenen op onze
verzendlijst
.


Tekst van viering

U kunt reageren
op deze preek:

Commentaar

 


Genezen door  te vergeven

Spektakel in het evangelie van deze zondag! Een lamme wordt door een gat in het dak van een huis naar beneden gelaten, voor de voeten van Jezus. Eén zin van Jezus, 'Sta op, pak je bed en ga naar huis', en de man staat op en gaat naar buiten. Nooit eerder gezien!
Maar eerst had Jezus tegen de man gezegd dat zijn zonden hem vergeven waren. Niets van gezien, niets spektakel. Maar veel ingrijpender.
Is er een verband tussen zonde en ziekte? Hoe houdt vergeving verband met genezing?

Het verhaal van het evangelie wordt op gang gebracht door de spectaculaire actie van de vier mannen. Je zou verwachten dat Jezus zich kwaad maakte toen hij zo brutaal werd verstoord. Maar hij liet zich alleen verrassen door hun vindingrijk geloof. En zijn reactie was al even verrassend. Hij deed gewoon een vaststelling. 'God heeft je je zonden vergeven' zei hij tegen de verlamde man.

Een verrassing was het niet dat de schriftgeleerden in Jezus' publiek verontwaardigd reageerden. 'Wat een pretentie! Die man kan dat toch onmogelijk weten!' Maar Jezus had zijn antwoord klaar. De Mensenzoon mag spreken namens God. Namens God mocht hij de lamme bevelen: 'Sta op, pak je bed en ga naar huis'.

Omdat zijn zonden hem waren vergeven, kon de lamme opstaan en weer lopen. Hadden zijn zonden hem verlamd?

Van iemand die verlamd is zullen we niet gauw zeggen dat het komt door zijn zonden. We weten wel dat er bij veel fysiek verlamde mensen niets mankeert aan hun spieren. 'Het zit tussen uw oren' zeggen de dokters die ze raadplegen. 'Ga eens praten met een psycholoog.'

Je moet geen psycholoog zijn om te weten dat mensen lijden onder veel soorten en vormen van verlamming. Er zijn mensen die geen voet meer kunnen verzetten omdat ze geblokkeerd zitten in een vastgeroeste situatie. Vastgeroest in hun scrupuleuze opvatting van wetten en geboden, angstig dat ze altijd in gebreke zullen blijven. Er zijn mensen die verlamd worden door minderwaardigheidsgevoelens die hen doen vrezen dat al wat ze ondernemen toch zal mislukken. Mensen met een verlamde tong: ze durven hun mond niet meer opendoen omdat ze altijd gekleineerd worden, vernederd en uitgelachen. Mensen ook ook die verlamd zijn door een slecht geweten. Ze sluiten zich op in hun eigen gevangenis om zichzelf te straffen voor de misdrijven die ze hebben begaan.

De lamme in het evangelie zou nooit genezen geweest zijn als hij niet gedragen was door het rotsvaste geloof van zijn vrienden dat genezing voor hem mogelijk was. Iedereen van ons kan zo'n drager zijn van verlamde medemensen. Mensen dragen wil zeggen dat je ze verdraagt, dat je ze neemt dat ze zijn zoals ze zijn, anders dan jij, met hun goede en slechte kanten, hun fouten en gebreken, en dat je hen dat vergeeft. Alleen God kan zonden vergeven, zeiden de schriftgeleerden. Niet ten onrechte, maar zijn vergeving gebeurt via mensen en ze moet door mensen bekrachtigd worden. Door onze vergeving kunnen we mensen weer op de been helpen.

Nana Mouskouri beeldt in haar onvergetelijk lied A bridge over troubled water uit hoe je iemand kunt dragen. Mensen staan verlamd voor de brug over de troebele wateren in hun leven. Ze hebben de hulp van dragers nodig om over de brug heen te geraken. Nana Mouskouri zingt: 'Als je uitgeteld neerligt, als je in het duister zit en overal pijn hebt, kom ik naast je staan en leg me als een brug over troebele wateren.' Als ons mededogen met verlamde mensen sterk genoeg is, maakt het ons sterk genoeg om hen over de brug te dragen. We kunnen ze op de schouders van ons geloof dragen naar de barmhartige God toe.*

De vier mannen die een lamme op een baar naar beneden lieten zaken roepen het beeld op van iemands lichaam dat te rusten wordt gelegd in een graf. Daar in de diepte staat Jezus die mens op te wachten. Hij zegt: 'Je zonden zijn je vergeven. Sta op!'. Dit beeld kan ons verwijzen naar wat we trachten te geloven als we iemand begraven. Dat Jezus ons ook bij onze dood opwacht, ons genadig zal zijn en zal doen opstaan.**

B.J. De Clercq o.p.

* Zie http://preken.awardspace.com/bj7zondag.htm
** Ontleend aan H. Koenen, in Kerugma 2011-2012, p. 109

 
  Prekenlijst