| Preek van de week |
|
|
||
| 19 februari 2012 - zevende zondag |
|
|
Lezingen:
Jesaja
43,18-25
Wenst u de preken
thuis in uw elektronische postbus
te ontvangen?
U kunt
reageren
|
|||||||||
|
Spektakel in het evangelie van deze zondag! Een lamme wordt
door een gat in het dak van een huis naar beneden gelaten, voor de voeten
van Jezus. Eén zin van Jezus, 'Sta op, pak je bed en ga naar huis', en de
man staat op en gaat naar buiten. Nooit eerder gezien! Het verhaal van het evangelie wordt op gang gebracht door
de spectaculaire actie van de vier mannen. Je zou verwachten dat Jezus zich
kwaad maakte toen hij zo brutaal werd verstoord. Maar hij liet zich alleen
verrassen door hun vindingrijk geloof. En zijn reactie was al even
verrassend. Hij deed gewoon een vaststelling. 'God heeft je je zonden
vergeven' zei hij tegen de verlamde man.
Een verrassing was het niet dat de schriftgeleerden in
Jezus' publiek verontwaardigd reageerden. 'Wat een pretentie! Die man kan
dat toch onmogelijk weten!' Maar Jezus had zijn antwoord klaar. De
Mensenzoon mag spreken namens God. Namens God mocht hij de lamme bevelen:
'Sta op, pak je bed en ga naar huis'.
Omdat zijn zonden hem waren vergeven, kon de lamme
opstaan en weer lopen. Hadden zijn zonden hem verlamd?
Van iemand die verlamd is zullen we niet gauw zeggen dat
het komt door zijn zonden. We weten wel dat er bij veel fysiek verlamde
mensen niets mankeert aan hun spieren. 'Het zit tussen uw oren' zeggen de
dokters die ze raadplegen. 'Ga eens praten met een psycholoog.'
Je moet geen psycholoog zijn om te weten dat mensen
lijden onder veel soorten en vormen van verlamming. Er zijn mensen die geen
voet meer kunnen verzetten omdat ze geblokkeerd zitten in een vastgeroeste
situatie. Vastgeroest in hun scrupuleuze opvatting van wetten en geboden,
angstig dat ze altijd in gebreke zullen blijven. Er zijn mensen die verlamd
worden door minderwaardigheidsgevoelens die hen doen vrezen dat al wat ze
ondernemen toch zal mislukken. Mensen met een verlamde tong: ze durven hun
mond niet meer opendoen omdat ze altijd gekleineerd worden, vernederd en
uitgelachen. Mensen ook ook die verlamd zijn door een slecht geweten. Ze
sluiten zich op in hun eigen gevangenis om zichzelf te straffen voor de
misdrijven die ze hebben begaan.
De lamme in het evangelie zou nooit genezen geweest zijn
als hij niet gedragen was door het rotsvaste geloof van zijn vrienden dat
genezing voor hem mogelijk was. Iedereen van ons kan zo'n drager zijn van
verlamde medemensen. Mensen dragen wil zeggen dat je ze verdraagt, dat je ze
neemt dat ze zijn zoals ze zijn, anders dan jij, met hun goede en slechte
kanten, hun fouten en gebreken, en dat je hen dat vergeeft. Alleen God kan
zonden vergeven, zeiden de schriftgeleerden. Niet ten onrechte, maar zijn
vergeving gebeurt via mensen en ze moet door mensen bekrachtigd worden. Door
onze vergeving kunnen we mensen weer op de been helpen.
Nana Mouskouri beeldt in haar onvergetelijk lied A bridge over troubled water uit hoe je iemand kunt dragen. Mensen staan
verlamd voor de brug over de troebele wateren in hun leven. Ze hebben de
hulp van dragers nodig om over de brug heen te geraken. Nana Mouskouri
zingt: 'Als je uitgeteld neerligt, als je in het duister zit en overal pijn
hebt, kom ik naast je staan en leg me als een brug over troebele wateren.'
Als ons mededogen met verlamde mensen sterk genoeg is, maakt het ons sterk
genoeg om hen over de brug te dragen. We kunnen ze op de schouders van ons
geloof dragen naar de barmhartige God toe.*
De vier mannen die een lamme op een baar naar beneden
lieten zaken roepen het beeld op van iemands lichaam dat te rusten wordt
gelegd in een graf. Daar in de diepte staat Jezus die mens op te wachten.
Hij zegt: 'Je zonden zijn je vergeven. Sta op!'. Dit beeld kan ons verwijzen
naar wat we trachten te geloven als we iemand begraven. Dat Jezus ons ook
bij onze dood opwacht, ons genadig zal zijn en zal doen opstaan.**
B.J. De Clercq o.p.
* Zie http://preken.awardspace.com/bj7zondag.htm |
| |