‘Lam Gods’ heeft in de Bijbel verschillende betekenissen. Het verwijst allereerst naar het paaslam dat aan de vooravond van de uittocht uit de slavernij van Egypte werd gegeten. Het houdt ook een verwijzing in naar het offerlam in de tempel en zeker een verwijzing naar de boekrol Jesaja waar het lam zijn mond niet opendoet wanneer het naar de slachtbank wordt geleid. Bij Jesaja staat het lam voor het beeld van de rechtvaardige die vervolgd wordt en die langs de weg van geweldloosheid, lijden en dood toekomst brengt, bevrijding voor de mensen. Het is het beeld van de reddende en verzoenende aanwezigheid van God.

In Jezus komen al die betekenissen bij elkaar: de lijdende dienstknecht, de voorvechter van vrede en gerechtigheid, de Gezondene van God die naar echte vrijheid voert. Naar die krachtige persoon verwijst Johannes de twee leerlingen. Het hoeft ons dan ook niet te verwonderen dat zij achter die man aan gaan, hem volgen.

Het eerste woord dat Jezus tot hen richt is een vraag: Wat zoeken jullie? Wat verlangen jullie? Jezus stelde geen eisen, geen geboden of verboden, maar een vraag.

Ja, wat zoeken wij eigenlijk? Wat is ons groot verlangen? Zopas nog, met Nieuwjaar, hebben wij elkaar toegewenst wat we verlangen voor onszelf en voor de anderen. Geluk in het leven. Een goede gezondheid. Vertrouwen in de toekomst. Vriendschap. Liefde.

Al weten we dat het niet haalbaar is, toch blijft de mens verlangen, verlangen naar iets dat verder reikt. Ook al zijn onze meeste behoeften vervuld, toch leeft in de mens een onvervuld verlangen. Want er is meer dan wat we kunnen kopen in de winkels, ook al blijven ze 's nachts open en sluiten ze niet op zondag.

Bij dit onvervuld verlangen van de mens sluit de vraag van Jezus aan: wat zoeken jullie? Het antwoord van de twee leerlingen is een wedervraag: ‘Meester, waar logeert u? Waar verblijft u?’ Kom mee, zei Jezus, dan zal je het zien. En ze bleven die dag bij Hem.

Jezus nodigt hen uit met hem mee te gaan en zelf te ontdekken wie Hij is. Dit vraagt tijd, dit vraagt dat je bij Hem blijft. Want wil je iemand kennen, dan moet je er tijd voor nemen, moet je bij hem of haar ver blijven.
Het was een onvergetelijke ontmoeting. Hun leven lang herinnerden zij zich het tijdstip waarop de ontmoeting gebeurde. Het was twee uur voor zonsondergang.

Ook wij weten nog precies waar en wanneer ons hart ontvlamde voor de grote liefde. De plaats en de dag staat in ons geheugen gebrand.

Waar Jezus verbleef, wordt niet gezegd. Wat er verteld werd krijgen we evenmin te horen. Wat we wel weten is dat deze ontmoeting niet zonder gevolg bleef. Onmiddellijk deelden zij hun ervaring met anderen en werden zij enthousiaste getuigen. Andreas vertelde het aan zijn broer Petrus. Filippus op zijn beurt aan Natanaël.

Zo heeft de boodschap van Jezus ook ons bereikt, getuigenis na getuigenis, ontmoeting na ontmoeting. Mannen en vrouwen van alle tijden hebben Jezus mogen ontmoeten en hebben zich door Hem laten raken doorheen woord en getuigenis. Zo gaat het verhaal van Jezus verder.

Ook wij zijn schakels in deze ketting. Zoals de eerste leerlingen worden wij uitgenodigd deze ontmoeting met de Heer Jezus te beleven om nadien tegenover anderen te getuigen, zodat ook zij op weg gaan, Jezus achterna.

Aan ons om aan onze medemensen te tonen waar de Heer Jezus vandaag verblijf houdt.
Kom en zie. Met die oproep van Jezus gaan we naar de wereld. Dit is onze opgave, de uitdaging vandaag.