Nood aan wakkere mensen

Weest waakzaam!, maar dat wist u wellicht al. En toch worden we de advent ingestuurd met deze opdracht. Zoals met zoveel dingen is het goed dat we dit nu en dan eens horen. De meeste mensen zijn in deze tijden van crisis op bepaalde vlakken bijzonder waakzaam. Waakzaam over hun bezittingen, geld en beleggingen. We moeten er geen tekeningetje bij maken. Ik zou de dag van vandaag niet graag bankbediende zijn.

Maar er zijn ook mensen die waken bij zieken, bij stervenden. Ik denk aan de vele mama’s en papa’s die waken bij het ziekbed van hun kinderen. Ik denk aan de vele kinderen die waken aan het sterfbed van hun ouders. Maar ook de vele vrijwilligers bij palliatieve zorgen die er altijd staan om te waken. Waken is eigenlijk een strijd; een protest tegen! Tegen onverschilligheid; tegen duisternis; tegen dreigend onheil; tegen al wat dood veroorzaakt. Het is wakker in het leven blijven staan en zo 'leven' bewerken bij jezelf en bij anderen.

Ouders waken tot hun kinderen weer thuis zijn van een nachtje uit; blauwhelmen waken over de veiligheid van burgers in oorlogsgebieden; Regeringen waken over de volksgezondheid; wetenschappers waken over mogelijke aardbevingen, enz., enz.

Waken is noodzakelijk. Want je weet nooit wat er gebeuren zal. Wat zal er gebeuren met mijn geld en mijn beleggingen? Hoe gaat de ziekte evolueren. Wanneer komen onze kinderen thuis; Hoe evolueren de onlusten in de wereld? Wanneer komt er vrede? Is onze voeding gezond of besmet? Wanneer is er storm op komst, of een uitbarsting van een vulkaan of een aardbeving?

Hoe zal het geloof van onze jonge mensen hier evolueren. Zovele vragen waarmee we eigenlijk in het duister tasten. Het onbekende is onduidelijk; onzeker. Is het iets goeds of is het iets kwaads?

Jezus roept vandaag in het evangelie ook op tot waakzaamheid. En ook Hij doet dit vanuit een onbekende.

De ernst van je geloof zal te meten zijn aan de intensiviteit waarmee je waakzaam in het leven staat. En hoe je je verantwoordelijkheid neemt in het leven op zoveel vlakken.

Daarom is er advent. Eerst en vooral jezelf afvragen hoe het met je eigen waakzaamheid is gesteld. Laat ik dat aan anderen over? Wil ik profiteren van de inspanningen van anderen? Ben ik bereid om nu een ommekeer te maken; mij te bekeren? Indien Ja!, dan is de advent de ideale tijd om je daarin te oefenen. Oefenen baart kunst.

Onze tijd heeft nood aan wakkere mensen, die oog hebben voor de vragen van deze tijd. Die waken over de belangen van de armsten; de meest machteloze en vertrapte mensen. Hoe richten we onze gemeenschappen in? In België; in Europa? Is er daar voldoende ruimte voor iedereen, ook voor de rand-mensen? Welzijnszorg staat in de advent onder grote aandacht. Ook onze bisschop Jozef (bisdom Brugge) wil de Dienst Diaconie sterk steunen, nu ze met het Betlehemproject starten voor mensen die geen betaalbare woning vinden. Ze doen dit vanuit een evangelische inspiratie. Een project dat alleen maar kan slagen als er voldoende wakkere en waakzame mensen zijn.

Ik besluit:  beste mensen, mag God je hart bewonen om je wakker en waakzaam te houden? Je wordt dan wel een ander mens, dat moet je weten. Maar God zal je dan ten minste nooit 'slapend' vinden.

Paul Beernaert